Είναι Ουκρανή συγγραφέας, μεταφράστρια και φωτογράφος από το Μπορίσπιλ, κοντά στο Κίεβο. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, κατέφυγε στο Πανέβεζις με τον έφηβο γιο της. Μακροχρόνια μέλος της Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων της Ουκρανίας, είναι βραβευμένη συγγραφέας ποιητικών συλλογών, παιδικών βιβλίων και δημοφιλών επιστημονικών έργων.
Αν και έχει σπουδάσει τελωνειακή υπάλληλος και μεταφράστρια, διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να ζήσει στη Λιθουανία μόνο από τη συγγραφή. Αυτή η πρόκληση την ενθάρρυνε να αποκτήσει νέες δεξιότητες, όπως σπουδές κινησιοθεραπείας στο Κολλέγιο Panevėžys, ενώ συνέχισε να δημιουργεί ως φωτογράφος και μεταφράστρια.
Στη Λιθουανία, ανακάλυψε τη φωτογραφία ως προσωπικό και επαγγελματικό μέσο έκφρασης. Έγινε μέλος της Ένωσης Φωτογράφων του Panevėžys και άρχισε να εκθέτει έργα που αφηγούνται τις ιστορίες των προσφύγων και τις εμπειρίες τους.
Σημαντικά έργα της περιλαμβάνουν:
– “Fantastic Stories of the Real War” (2022–2023) – πορτρέτα γυναικών προσφύγων δίπλα σε μανεκέν που συμβολίζουν τους απόντες συζύγους τους που πολεμούν στην Ουκρανία.
– “Feeling of Fitting: Ukrainian Women in Lithuania” (2024) – εξερεύνηση της προσαρμογής και των ιστοριών επιτυχίας οκτώ Ουκρανών γυναικών που ξαναχτίσανε τη ζωή τους στη Λιθουανία.
– “We Do Not Leave Friends Behind” (2023) – εστιάζει στα κατοικίδια ζώα που έφεραν στη Λιθουανία οι πρόσφυγες, αντανακλώντας την πίστη και την αγάπη κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης.
Μέσα από αυτά τα έργα της συνδυάζει τις δύο της αγάπες – τη γλώσσα και τις εικόνες – για να αφηγηθεί ανθρώπινες ιστορίες θάρρους, ανήκειν και συναισθηματικής επιβίωσης.
– Λογοτεχνικά επιτεύγματα στην Ουκρανία: Πολλαπλά εθνικά και διεθνή λογοτεχνικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Pavlo Chubynskyi, Pavlo Tychyna και της αναγνώρισης ως «Ποιήτρια της Χρονιάς 2015».
– Πολιτιστική αναγνώριση στη Λιθουανία: Επιχορηγήσεις από το Λιθουανικό Συμβούλιο Πολιτισμού και το Ίδρυμα Open Lithuania (Ukreate Hub).
– Κοινωνική αξία: Το έργο της αναδεικνύει τους αγώνες και την ανθεκτικότητα των γυναικών προσφύγων, εμπνέοντας αλληλεγγύη μεταξύ Λιθουανών και Ουκρανών.
– Κοινωνική δέσμευση: Προσφέρει πρακτική ενθάρρυνση και προβληματισμό σε άλλους εκτοπισμένους, δείχνοντας ότι η νέα αρχή, αν και δύσκολη, μπορεί να οδηγήσει σε νέες ευκαιρίες.
Το “We Don’t Leave Our Friends Behind” είναι ένα έργο για τα κατοικίδια ζώα που έφεραν μαζί τους οι Ουκρανοί στη Λιθουανία όταν εγκατέλειψαν τη χώρα τους λόγω του πολέμου.
Τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου στην Ουκρανία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμύρισαν με φωτογραφίες ανθρώπων που περίμεναν σε μεγάλες ουρές στα σύνορα. Πολλοί πρόσφυγες είχαν μαζί τους τα κατοικίδια ζώα τους. Άλλωστε, είναι και αυτά μέλη της οικογένειας, οι πιο στενοί και αφοσιωμένοι φίλοι. Ίσως θυμόμαστε και τους εθελοντές που οργάνωσαν τη μεταφορά των ζώων στο εξωτερικό. Μερικές φορές αυτό μετατράπηκε σε ολόκληρα καταφύγια για άστεγους τετράποδους φίλους, οι οποίοι αργότερα βρήκαν σπίτια σε ασφαλέστερα μέρη. Ο πόλεμος συνεχίζεται εδώ και τρία χρόνια και η διάσωση ζώων από την εμπόλεμη ζώνη συνεχίζεται.
Σύμφωνα με την Ουκρανή γυναίκα της ιστορίας, αυτό το θέμα είναι βαθιά προσωπικό και σημαντικό για εκείνη. Στη Λιθουανία, φιλοξένησε μια γάτα που την έφερε από μια πόλη που βρίσκεται τώρα υπό ρωσική κατοχή. Σήμερα, το ζώο είναι μέρος της μικρής της οικογένειας – ένας πιστός φίλος και ένα κομμάτι της πατρίδας της.
Με βάση δημόσια διαθέσιμες συνεντεύξεις και αναφορές.
Τώρα ας αναλογιστούμε την ιστορία. Διαβάστε τις παρακάτω ερωτήσεις και προσπαθήστε να τις απαντήσετε.
Διαβάστε προσεκτικά καθεμία από τις 5 ερωτήσεις και επιλέξτε την καλύτερη απάντηση από τις προτεινόμενες επιλογές.